Հայերեն   English   Русский  

​Հալվա ասելով՝ բերանդ չի քաղցրանա, տնտեսական հրաշք ասելով էլ՝ տնտեսությունը չի զարգանա


  
դիտումներ: 2222

Վերջին շրջանում շատ է խոսվում տնտեսական աճի և ներդրումների ակնկալիքների, ներմուծումն արտահանմամբ փոխարինելու անհրաժեշտության, բիզնես միջավայրի փոփոխությունների մասին: Ուստի այս թեմաներով «Անկախը» զրուցել է գործարար, «Ռիո գրանդե» և «Ռիո վերդե» սուրճերն արտադրող «Ռաֆայել կոնտինի թրեյդինք քամփընի» ընկերության տնօրեն, Արտահանողների միության նախագահ Րաֆֆի Մխջյանի հետ՝ հասկանալու, թե որքանով է հայ գործարարն իր մաշկի վրա զգում այս ամենի իրական ազդեցությունը:

- Այսօր իրականում կա՞ն շոշափելի փոփոխություններ:

- Փոփոխություն կա, բայց դա ոչ մի կապ չունի կառավարության այսօրվա աշխատանքների հետ: Այսինքն` այդ փոփոխությունները գալիս են նրանից, որ իրավիճակ է փոխվել, և այդ իրավիճակի շնորհիվ որոշ բաներ ակտիվացել են: Եթե ռուսական ռուբլին նախկինում 7 դրամ էր, ապա այսօր 8.5, 8.6 կամ 8.7 դրամի շուրջ է տատանվում, և ռուբլու այդ ուժեղացումը թույլ է տալիս, որ արտահանումները Հայաստանից մի փոքր ավելի մեծանան: Եվրասիական տնտեսական միության ուղղության մասին է խոսքը: Իսկ ինչ վերաբերում է ընդհանուր փոփոխությունների մասին հայտարարություններին՝ մենք, որպես գործարարներ, դեռ մեր մաշկի վրա չենք զգում շոշափելի արդյունք:

- ԵԱՏՄ-ի մասին նշեցիք՝ վերջին շրջանում վիճակագրական ցուցանիշները ցույց են տալիս, որ գնալով մեր երկրի ներմուծումն ու արտահանումը սկսում են ավելի շատ պարփակվել ԵԱՏՄ-ի շրջանակների մեջ, իրականում է՞լ է այդպես, թե՞ ուղղակի մեզ է այդպես թվում:

- Ես կասեմ ավելին, որ ԵԱՏՄ-ի օրենքներն այսօր մեզ համար որոշակի խոչընդոտներ են ստեղծում, խանգարում են մեր ապրանքները Եվրոպական միություն արտահանելուն:

- Եվրոպական միության հետ առևտրատնտեսական հարաբերությունների մասով ո՞ւր ենք հասել, այդքան խոսվում է այդ հարաբերությունների մասին:

-Այս ընթացքում Եվրոպան բավականին ակտիվ գործունեություն է ծավալում, մանավանդ տնտեսական օժանդակությունների առումով. փորձում է բոլոր ձևերով հայ գործարարների սլաքներն ուղղել դեպի Եվրոպայի շուկաներ, ու մենք նորից գալիս ու կանգնում ենք նույն կոտրած տաշտակի առջև: Միշտ ասել եմ ու նորից կրկնեմ` մենք վերազինվելու, վերափոխվելու, եվրոպական շուկաներն ուսումնասիրելու կարիք ունենք, պետք է հասկանանք, թե ինչպիսի արտադրանք է պետք Եվրոպայում մրցունակ դառնալու համար: Բավական հետաքրքիր ցուցանիշ կա, մի քանի գործարարներ ճանապարհ են գտել դեպի բավականին հայտնի ֆիրմաներ: Տեքստիլագործությունը, հագուստի արտադրությունը Հայաստանում քիչ-քիչ զարգանում է: Բայց ընդհանուր առմամբ նույն դասական բաներն են, որ արտահանվում են Եվրոպա, և լուրջ արտադրանք կամ նոր շուկաների նվաճում տեղի չի ունեցել:

- Այդքան շատ խոսվում է ներմուծումն արտահանմամբ փոխարինելու մասին, ինչքանո՞վ են իրատեսական այդ հայտարարությունները, և այդ առումով ինչպիսի՞ իրավիճակ ունենք:

-Դեռևս ոչինչ չունենք:

- Իսկ նախադրյալներն ի՞նչ են հուշում:

- Մենք դեռևս ինչ-որ շոշափելի աշխատանք չենք արել, որպեսզի կարողանանք ներմուծումն արտահանումով փոխարինել: Պատկերացրեք, որ կարողանայինք, օրինակ, ինչ-որ մեքենա հավաքել, չեմ ասում՝ ծայրից ծայր, զրոյից արտադրեինք, թեկուզ Հայաստանում հավաքեինք, մենք դրա բոլոր տվյալներն ունեինք, բայց այդպիսի բան ունե՞նք: Մենք այսօր իսկի հեծանիվ չենք հավաքում: Այսօր մենք ո՞նց կարող ենք ներմուծումն արտահանումով փոխարինել, դա ի՞նչ սուտ է:

- Արտահանումը խրախուսելու ուղղությամբ այսօր առաջնահերթ լուծում պահանջող խնդիրները որո՞նք են Ձեր կարծիքով:

- Ե՛վ մեր շուկաների, և՛ մեր արտադրողների հնարավորությունների ուսումնասիրությունները, թե մենք ինչ կարող ենք արտադրել և ինչի է պետք ձևափոխել այդ արտադրանքը, որպեսզի այն կարողանա համապատասխան շուկաներ ունենալ:

- Ի՞նչ է, չի՞ արվում:

- Ո՛չ: Եթե արվում էլ է, ապա մասնավոր անձանց կողմից՝ իրենց կարիքների համար, բայց դրան լուրջ պետական աջակցություն, լուրջ ֆինանսավորում է պետք, քանի որ դրանք լուրջ հետազոտություններ են, հարյուրմիլիոնավոր դոլարներ են պահանջում, որպեսզի կարողանաս այսօրվա իրավիճակը կարգավորել: Մասնավորն իր չափով է անում. եթե այսօր մասնավորը գնաց ու գտավ մի շուկա, որի պահանջարկին համապատասխան ինչ-որ բան կարող է արտադրել, եկավ ու հիմնեց այդ պահանջարկներին համապատասխան արտադրամասը, գործարանը՝ նա ինքն իր չափով է անում: Բայց եթե այսօր, կոպիտ ասեմ՝ ունենք հազար արտադրող, նրանցից 50-ը հազիվ կարողանան անել այդ հետազոտությունը կամ գտնել մի այնպիսի ապրանք, որը կարողանան համապատասխանեցնել եվրոպական ստանդարտներին:

- Շատ է խոսվում տնտեսական ցուցանիշների մասին, տնտեսական աճի ակնկալիքի մասին: Շոշափելի, իրատեսական արդյունքներ կա՞ն:

- Եղբա՛յր, ես գործարար եմ և իմ մաշկի վրա ես այդպիսի բան չեմ զգում: Ընդհակառակը՝ վերջերս ինձ դեպի Եվրոպա արտահանում իրականացնելու առիթ էր ընձեռվել, և բազմաթիվ խոչընդոտների հանդիպեցի:

- Նոր խոչընդոտնե՞ր նկատի ունեք:

- Ո՛չ, դրանք նոր խոչընդոտներ չեն, ԵՏՄ-ի օրենսդրությամբ պայմանավորված բարդություններ են, որոնք ավելորդ քաշքշուկների առիթ են տալիս:

- Այսօր ո՞րն է հիմնական տնտեսական թեման:

- Այսօր հիմնական տնտեսական թեման այն է, որ այս տարի մեր ծիրանենիները լավ ցոգոլ են բռնել, սպասում ենք, որ լավ գյուղատնտեսական տարի ու բերք ունենանք, լավ արտահանում ունենանք ու մեր գյուղացին լավ ապրի: Եթե մեր գյուղացին լավ ապրի, մենք՝ քաղաքացիներս, լավ կապրենք:

- Տնտեսական հիմնական ակնկալիքը գյուղատնտեսությո՞ւնն է, ես ճի՞շտ հասկացա:

- Այո՛, այսօր հիմնական տնտեսական ակնկալիքը ես համարում եմ գյուղատնտեսական սեզոնը, ուրիշ ոչ մի բան: Երբ համապատասխան ներդրումներ կանեն, մենք կտեսնենք դրանք ոչ թե որպես լոզունգ, քարոզարշավների մանժետներ, այլ իրական գետնի վրա՝ կասեմ, բայց քանի այլ իրողություն չունենք, հույսներս մնում է գյուղատնտեսական տարին:

- Ի դեպ, հարյուրմիլիոնավոր դոլարների ներդրումների մասին է խոսվում:

- Հարցը մետաղադրամի նման ունի երկու երես: Մի երեսի վրա մարքեթինգային ու PR բաժինն է, իսկ մյուս երեսին թաքնված է իրականությունը: Մենք ընդամենը խոստումների մասին ենք լսում, բայց իրականությունն այն է, որ երբ իրականում մի որևէ նոր գործարան բացվի, ինչ-որ մի նոր արտադրություն դրվի, նոր արժեք ստեղծվի, ես կասեմ՝ կեցցեն, այս մարդիկ հավատացել են այս քաղաքական իրավիճակին, այս քաղաքական կուրսին, հավատացել են մեր արդարադատությանն ու ներդրում են կատարել: Իսկ քանի դեռ ես նման բան չեմ տեսել, չեմ էլ կարող ոչինչ ասել: Կապրենք կտեսնենք:





Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: