Հայերեն վիքիպեդիան արդեն 145 600 հոդված ունի: Շուրջ 35 հազար հայեր գրանցված են որպես ազատ հանրագիտարանի համար բովանդակություն ստեղծողներ, նրանցից մշտապես ակտիվ են շուրջ հազարը:

Հայաստանում մեկը մյուսի հետևից արձանագրված բռնության դեպքերը քաղաքացիական ու քաղաքական ակտիվիստների նկատմամբ տեղիք տվեցին կարծելու, որ նորից հետընթաց ենք կատարել` ջուրը գցելով տարիների տքնաջան աշխատանքը, վերադարձել ենք 90-ականները, երբ ազատ խոսքի ու կարծիքի հանդգնությունը պատժվում էր բռնությամբ:

Այս տարվա հուլիս-օգոստոս ժամանակահատվածում Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի մեծ պալատն իր վճիռը կարձակի ստորին պալատի «Փերինչեքն ընդդեմ Շվեյցարիայի» գործով վճռի բողոքարկման վերաբերյալ:

Գյումրիում տեղի ունեցած դեպքերն առիթ դարձան ևս մեկ անգամ մտածելու պետություն-քաղաքացի հարաբերությունների մասին: Ձեռքս ընկած անձնագիրը թերթեցի ու հերթական անգամ կարդացի վերջին էջում ամրագրված արտահայտությունը. «Անձնագիրը Հայաստանի Հանրապետության սեփականությունն է: Անձնագիրը կրողի հովանավորն է Հայաստանի Հանրապետությունը»:

Նախորդ տարվա վերջին լույս տեսավ Անժելա Տերյանի «Եվրոպայի ժողովուրդների հնագույն գրավոր աղբյուրներն իրենց նախահայրենիքի` Հայաստանի և հայերի մասին» աշխատությունը: Այս առիթով «Անկախը» զրուցել է Երևանի պատմության թանգարանի հնագիտության և միջնադարյան պատմության բաժնի վարիչ, պատմաբան Անժելա Տերյանի հետ:

Կա արդյո՞ք մեկը, որին Հայաստանի բոլոր բնակիչներս` անկախ սոցիալական դիրքից, սեռից ու տարիքից, պարտական ենք, որին անչափ սիրում ու հարգում ենք: Պատկերացրեք, որ այո, կա: Այդ մեկը հայ զինվորն է:

Հայաստանում երիտասարդների 28%-ը եկամուտ ապահովող աշխատանք ունի, 20%-ը գործազուրկ է, իսկ 28%-ը աշխատանք չունի և չի էլ փնտրում. այսպիսին են Երիտասարդական ուսումնասիրությունների ինստիտուտի կատարած հետազոտության արդյունքները:

Գիտե՞ք արդյոք, թե ինչպես պետք է վարվեք, եթե ոստիկանը մոտենա ձեզ և բաժին հրավիրի, կամ զանգ ստանաք, որով ձեզ ոստիկանություն են հրավիրում: Պատկերացնո՞ւմ եք, թե ոստիկանության բաժին մտնելուն ինչ պետք է հաջորդի, ինչ իրավունքներ ունեք, և օրենքն ինչ ընթացակարգ է սահմանում ոստիկանությունում գտնվելու ժամանակահատվածում:

Գյումրիում տեղի ունեցած սպանությունից արդեն տասն օր է անցել, սակայն հանրությունը դեռևս չի կարողանում հաղթահարել իրողությունների հուզական ընկալումը և սթափ դատել: Պատճառը հանցագործության դաժանությունն է, իսկ հունվարի 19-ին ընտանիքի միակ փրկված փոքրիկի մահը հիվանդանոցում կարծես աղ լցրեց վերքերին: Փոքրիկը հայության համար դարձել էր հույսի ու վերածննդի խորհրդանիշ, որը, սակայն, մարեց:

Մետաղական գույներ, ստատիկ վիճակներ, մանեկեններ` կից մշտական ատրիբուտներով. Արմեն Գևորգյանի նկարչական ձեռագիրը յուրօրինակ ու միաժամանակ չափազանց գրավիչ է: