Հայերեն   English   Русский  
������������������������������������������������������������������������
Երկար է մի փոքր, բայց կարդալ արժե կարծում եմ
Շուտով սկսվելու են հետհեղափոխական առաջին դատավարությունները։
Մայիսի 8֊ի մամուլի ասուլիսին լրագրողներից մեկը Նիկոլ Փաշինյանին հարցրեց, թե 1988֊ին Կարեն Դեմիրճյանին մերժեցին, սակայն 10 տարի անց նրան ժողովուրդը ընդունեց և նա վերադարձավ իշխանության,
Մի հոլովակ է այժմ պտտվում համացանցում՝ «Նամակներ հանուն խաղաղության» վերնագրով, որը չափազանց հակասական ու ցավոտ մտորումների սկիզբ է դնում:
Անկախը ներկայացնում է Վահան Իշխանյանի կարծիքը՝ yerkir.am-ում քաղաքացու օրվա մասին։
Մինչ Ղարաբաղյան բանակցային գործընթացում նկատվող վերջին զարգացումները մեզ վաղուց հայտնի՝ տունտունիկ մանկական խաղը հայ-ադրբեջանական դիմակայության ասպարեզ տեղափոխվելու տպավորություն են ստեղծում, ողջ աշխարհը հայտնվում է մի նոր ու անտեսանելի պատերազմի մեջ։
Հայերի, ասորիների և հույների դեմ ցեղասպանության զանգվածային ոճրագործությունից ավելի քան մեկ դար անց, թուրքերի մեծ մասը դեռևս անհարմար է զգում,
Դեռ փոքր հասակից մեզ սովորեցնում են, որ չկան միայն իրավունքներ և միայն պարտականություններ, այդ երկուսը փոխկապակցված են։ Բայց արի ու տես, որ հայկական իրականությունում որոշ դեպքերում կարող է այդպես լինել՝ մեր տնտեսության առանձնահատկությունն է՝ իրավունքները միայն գործատուներինն են, պարտականությունները՝ աշխատողներինը։ Ու ոչինչ, որ կա աշխատանքային օրենսդրություն, որն այլ բան է ենթադրում, այն միայն թղթի վրա գոյություն ունի, իրականությունը բոլորովին այլ է։
Այն մարդու լեգենդը, որը լայվերից սիրում էր բոլորին ու բոլորի մեջ տեսնում էր գող ու կառուպցիոներ, կարծես թե ավարտվում է։ Պետության ի պաշտոնե թիվ 1 հակակոռուպցիոներն ինքը կասկածյալ է։
Աշխարհի այն քաղաքը, որը, հանրահայտ գրողի ճշգրիտ բնորոշմամբ, իսկական տոն է, տոն և՛ մշտապես ապրողի, և՛ թեկուզ մեկ անգամ այցելածի համար, երեկ համայն աշխարհի հայացքը ողբերգությամբ էր հառել իր վրա:
Copyright © 2014 — ankakh.com. All Rights Reserved. Նյութերը մասնակի կամ ամբողջությամբ մեջբերելիս ակտիվ` հիպերլինքով հղումը Ankakh.com-ին պարտադիր է: